Na de kaasfondue is dit de zoete variant die in december net zo makkelijk op tafel komt: een kom warme chocolade met fruit en koekjes eromheen. Het lijkt simpel, en dat is het ook, zolang je de juiste chocolade kiest en hem niet te heet maakt. Precies daar gaat het vaak mis, met korrelige of verbrande chocolade als gevolg.
De basis: 100 gram chocolade op 100 ml slagroom
Foodies publiceerde op 19 november een eenvoudige basisverhouding die goed werkt: 100 gram pure chocolade met 100 ml slagroom. Daarmee krijg je een vloeibare saus waar fruit makkelijk doorheen gaat en die niet meteen stolt.
Voor vier personen als toetje kun je de hoeveelheid gewoon verdubbelen. Dit haal je in huis.
- 200 gram pure chocolade, in kleine stukjes gehakt
- 200 ml slagroom
- fruit, zoals aardbeien, druiven, frambozen, banaan, mango en blauwe bessen
- iets knapperigs of zachts, zoals zandkoekjes, spritsen, stukjes muffin, churros of marshmallows
- prikkers of fonduevorkjes
En zo maak je het.
- Was het fruit, laat het goed uitlekken en dep het droog. Nat fruit maakt je fondue waterig.
- Snijd grote stukken klein, zodat ze in één hap gaan.
- Zet alles alvast op tafel voordat je begint met smelten.
- Verwarm de slagroom rustig in een steelpan, niet laten koken.
- Haal de pan van het vuur, doe de chocolade erbij en roer tot je een gladde saus hebt.
- Schenk de saus in een hittebestendig kommetje en zet het meteen op tafel.
De chocolade zelf is zo in een paar minuten klaar. Het snijden van het fruit kost de meeste tijd, en dat kun je doen terwijl de rest van het eten nog op tafel staat.
Welke chocolade smelt mooi?
Pure chocolade is de beste basis, schrijft Foodies. Hij smelt het meest vergevingsgezind en de licht bittere smaak past goed bij zoet fruit en koekjes. Melkchocolade en witte chocolade kunnen ook, maar die zijn gevoeliger voor warmte. In een uitleg over chocolade smelten geeft Foodies per soort een grens.
- pure chocolade niet warmer dan 50 graden
- melkchocolade niet warmer dan 45 graden
- witte chocolade niet warmer dan 40 graden
Witte chocolade verbrandt dus het snelst. Kies je die, houd het vuur dan extra laag en blijf roeren. De verhouding van 100 op 100 noemt Foodies voor pure chocolade.
Ook de kwaliteit telt. Volgens Foodies is goedkopere chocolade gevoeliger voor te veel warmte, en kan toegevoegd vet ervoor zorgen dat hij gaat klonteren tot een korrelige massa die niet meer glad te roeren is. Een reep van goede kwaliteit is daarom een veiliger keuze dan de goedkoopste.
Reep, callets of chocoladedruppels?
Een reep werkt prima, als je hem maar fijn hakt. Kleine, gelijke stukjes smelten gelijkmatig; grote brokken smelten ongelijk, zodat je de rest te lang moet verwarmen.
Callets zijn kleine schijfjes chocolade die juist zijn gemaakt om te smelten. Callebaut, dat de vorm bedacht, gebruikt ze zelf om chocolade te tempereren. Voor een fondue hoef je niet te tempereren, maar het voordeel is dat je niets hoeft te hakken: ze zijn al klein en even groot.
Chocoladedruppels om mee te bakken zijn een ander verhaal. Die zijn bedoeld om in een koekje hun vorm te houden. De testkeuken van Cook’s Country vond in een Amerikaanse test dat callets meer vet bevatten dan bakdruppels en daardoor makkelijker wegsmelten. Voor gesmolten toepassingen vond de testkeuken beide wel bruikbaar, maar wil je een soepele fondue, dan zijn callets of een gehakte reep de makkelijkste route.
Geen fonduestel? Geen probleem
Een speciaal stel heb je niet nodig. Je kunt alles in een steelpan maken, of de chocolade au bain-marie smelten in een kom boven een pan heet water. Let er dan op dat de kom het water niet raakt. In de magnetron kan ook: zet hem op 350 watt, verwarm telkens 20 tot 30 seconden en roer tussendoor goed door. Stop zodra er nog een paar kleine stukjes over zijn, die smelten vanzelf tijdens het roeren.
Wordt de saus aan tafel te dik, zet het kommetje dan even terug in de magnetron of op het waterbad. Zo heb je ook zonder stel de hele avond iets om in te dippen, en voor pakjesavond of kerst is het een toetje waar iedereen aan mee kan doen.





